Επανέναρξη σήμερα του πρωταθλήματος και το ζητούμενο πλέον για τον Παναιτωλικό είναι -όπως έχουμε ξαναπεί- να βελτιώσει την εικόνα του μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος. Μετά τη διαφαινόμενη απώλεια των πλέι οφ δεν υπάρχει άλλος στόχος με τους παίκτες του Χάβου να καλούνται αρχής γενομένης από το σημερινό ματς με την Καλλονή να αντιστρέψουν το κακό κλίμα και τις άσχημες εντυπώσεις που έχουν δημιουργηθεί εις βάρος τους εξαιτίας του κακού σερί εμφανίσεων και αποτελεσμάτων που τρέχει η ομάδα μας εδώ και περίπου δυο μήνες.
Το ερωτηματικό όμως σε τι κατάσταση θα βρεθεί σήμερα η ομάδα, παραμένει. Ερωτηματικό το οποίο μεγαλώνει μιας και στην προηγούμενη διακοπή (λόγω Εθνικών ομάδων) η επανέναρξη δεν έδειξε καμία αγωνιστική βελτίωση. Ακόμη κι αν επανήλθε ο Βιγιαφάνιες, η εικόνα της ομάδας στη Νέα Σμύρνη ήταν αποκαρδιωτική (ακόμα και με διαιτητική σφαγή) και οι προσδοκίες για βελτίωση και επιστροφή στις νίκες πήγαν στράφι.
Ο ίδιος φόβος υπάρχει και τώρα, μιας και η ομάδα έχει ξεμείνει από στόχους με το παιχνίδι με την Καλλονή να μοιάζει περισσότερο αδιάφορο και να αναζητείται το κίνητρο που θα πρέπει να βρουν οι παίκτες (ή να τους το μεταδώσει ο προπονητής), προκειμένου τουλάχιστον να κλείσει η σεζόν με καλές εντυπώσεις.
Το τελευταίο από μόνο του σαν κίνητρο (οι καλές εντυπώσεις), θαρρώ πως δε φτάνει και το μόνο που μπορώ να βασίζομαι είναι ο ποδοσφαιρικός εγωισμός που ενδεχομένως βγάλουν κάποιοι από τους ποιοτικούς παίκτες που διαθέτει ο Παναιτωλικός και παρασύρουν μαζί τους όλη την ομάδα.
Επειδή μεταγραφολογία υπάρχει και τα σενάρια για μετακινήσεις παικτών από τον Παναιτωλικό σε άλλες ομάδες έχουν ήδη αρχίσει να δίνουν και να παίρνουν, μια λογική σκέψη λέει ότι κανένας από τους «υπό αναζήτηση νέας ποδοσφαιρικής στέγης» παίκτες δε θα θελήσει να βάλει τα πόδια του στη φωτιά για ένα ματς που είναι απλά για να γίνει. Αυτό -επιτρέψτε μου- φάνηκε και στη Νέα Σμύρνη όπου αρκετοί παίκτες έμειναν μακριά από τον καλό τους εαυτό δείχνοντας έλλειψη πάθους και ενέργειας. Αν θέλουμε να μιλάμε με ονόματα, ο παίκτης – βαρόμετρο του φετινού Παναιτωλικού ο Μαρτίνες, ήταν ίσως η πρώτη φορά που έμεινε πολύ μακριά από τον καλό του εαυτό δείχνοντας περισσότερο. βαριεστημένος. Δεν ήταν βέβαια ο μόνος, απλά αναφέρω αυτόν μιας και στο συγκεκριμένο παιχνίδι ο Μαρτίνες (που το όνομά του παίζει καθημερινά εδώ και καιρό για μεταγραφή) έκανε τη χειρότερη εμφάνισή του με τη φανέλα του Παναιτωλικού.
Κάπου λογικό το θεωρώ και για τον Νίκο και για τους άλλους μιας και όσο πλησιάζει το πρωτάθλημα προς το τέλος του και ο στόχος της Ευρώπης απομακρύνεται, τόσο περισσότερο και οι ίδιοι οι παίκτες, δρώντας αν θέλετε με το ένστικτο, αρχίζουν και φυλάγονται μη βάζοντας τα πόδια τους στη φωτιά.
Αν συνεχιστεί πάντως αυτό, ούτε αύριο βλέπω να κερδίζουμε. Αναζητείται λοιπόν το κίνητρο που θα δώσει στους παίκτες την έξτρα ώθηση και τη διάθεση να μπουν και να παίξουν σαν Παναιτωλικός και να επανέλθουν στις νίκες που τόσο πολύ έχουμε ξεχάσει πως. είναι. Το τι θα συμβεί, θα το δούμε σήμερα.
Perry