Έγραφα σε προηγούμενο κείμενο εδώ ότι ο Παναιτωλικός καλό θα ήταν να εκμεταλλευτεί στο έπακρο το φορμάρισμα που είχε κατακτώντας όσο το δυνατόν περισσότερες νίκες. Η διακοπή τελικά τον έβγαλε και εκτός προγράμματος και εκτός φόρμας κάτι που επιβεβαιώθηκε περισσότερο στο ματς με τον Παναθηναϊκό, παρά στο ισόπαλο εκτός έδρας παιχνίδι στη Λειβαδιά.
Αναμφίβολα και η εμφάνιση της Πέμπτης απέναντι σε μια ομάδα που πραγματοποίησε εξαιρετικό παιχνίδι (από τα καλύτερα φετινά της) δεν ήταν η αναμενόμενη. Δε θυμάμαι εγώ προσωπικά να έχει περάσει ομάδα από το Αγρίνιο και να έχει φτιάξει – και σπαταλήσει- τόσες μα τόσες πολλές κλασσικές ευκαιρίες όσες έκανε ο Παναθηναϊκός. Το μεγάλο ατού του Παναιτωλικού άλλωστε αυτό ήταν στην έδρα του, δεν επέτρεπε στον αντίπαλο να του δημιουργήσει φάσεις. Ακόμη δηλαδή και ο ΠΑΟΚ που τον κέρδισε φέτος, δυο – τρεις φάσεις έφτιαξε.
Δεν ξέρω αν αυτό έχει να κάνει με τη συνεχόμενη αλλαγή προσώπων στο κεντρικό αμυντικό δίδυμο, εκείνο που φάνηκε όμως ξεκάθαρα είναι ότι αν κάποιοι παίκτες κλειδιά δεν «πάνε» στο ματς, δεν περπατάει και η ομάδα. Ο Γοδόι για παράδειγμα ήταν κάκιστος. Έτυχε. Δε σημαίνει κάτι. Απλά αυτή του η εμφάνιση επηρέασε και ολόκληρη την ομάδα. Ο Φωτάκης επίσης είναι βαρόμετρο. Δεν τράβηξε με τους πράσινους, κόπηκε η ομάδα στη μέση.
Ο «δόλιος» ο Μαρτίνες που προσπάθησε για μια ακόμη φορά να πάρει την ομάδα στις πλάτες του έδειχνε σε κάποιες στιγμές απελπιστικά μόνος μιας και δεν είχε τις απαιτούμενες βοήθειες. Έκανε και αυτός τα λάθη του. Και μιας και μίλησα για Μαρτίνες, αν θέλουμε να μιλάμε για πραγματικό βαρόμετρο του φετινού Παναιτωλικού αυτό αναμφίβολα είναι ο Νίκος, μιας και ο φετινός Παναιτωλικός δείχνει να είναι χτισμένος πάνω στις πλάτες του.
Τα τελευταία σενάρια πάντως περί πώλησής του ολοένα και φουντώνουν και κύκλοι φιλικά προσκείμενοι στην ΠΑΕ λένε ότι η μεταγραφή του είναι περίπου. σίγουρη για τον Γενάρη που μας έρχεται, αρκεί φυσικά ο Παναιτωλικός να έχει αποκτήσει τον αντικαταστάτη του.
Ένα – ένα. Ας πιάσουμε το δεύτερο. Όσο καλό παίκτη και να φέρουν, όσο καλή πάστα και να είναι, όσο τεχνίτης και μπαλαδόρος, θεωρώ σχεδόν αδύνατο να προσαρμοστεί και να μπει με τη μία στην ενδεκάδα ως ο νέος Μαρτίνες. Ειδικά αν πρόκειται για λατινοαμερικάνο (γιατί κατά κει πάει η δουλειά), θα χρειαστεί τουλάχιστον ένα δίμηνο προσαρμογής, με ότι αυτό συνεπάγεται.
Είχα γράψει κατά Σεπτέμβρη μήνα όταν και είχαν βγει τα πρώτα σενάρια περί πώλησης του Νίκολας ότι πιθανή πώλησή του στην τωρινή μεταγραφική περίοδο που μας έρχεται θα συνιστούσε περίπου σαν έγκλημα και θα έθετε σε κίνδυνο την περαιτέρω πορεία της ομάδας και τον πρωταρχικό στόχο της παραμονής. Το ίδιο ακριβώς λέω και τώρα. Εξήγησα πιο πάνω το γιατί. Στην τελική ας ρωτήσει κάποιος τον Χάβο αν συναινεί σε αυτή τη μεταγραφή. Αγωνιστικά μιλάω, όχι οικονομικά. Και πόσα τελικά χρήματα μπορεί να προσφέρει μια ομάδα για να τον αποκτήσει ούτως ώστε ο Κωστούλας να δώσει το οκέι; Ας πούμε πεντακόσια; Δε νομίζω παραπάνω. Αξίζει για πεντακόσια (που αν συνεχίσει έτσι ο Μαρτίνες μπορεί να γίνουν και επτακόσια το καλοκαίρι) να ρισκάρεις την μετέπειτα πορεία της ομάδας; Εκτός αν κάποιοι πιστεύουν ότι ο Παναιτωλικός με τις τρεις σερί νίκες και την ισοπαλία στη Λειβαδιά σώθηκε.
Το πρωτάθλημα βρίσκεται ακόμη στις αρχές του και οι ανατροπές και οι εκπλήξεις παραμονεύουν. (Βλέπε Πας – Λειβαδιά 0-4!). Ας προτάξουν το αγωνιστικό συμφέρον της ομάδας και μετά το οικονομικό. Γιατί αν έστω μία στις εκατό λέω, γίνει στο τέλος η στραβή, γυρισμό δε θα έχει.
Perry
sup-panai-pao33

Από gegonos_admin